Idaho : bezienswaardigheden

Twin Falls, Oakley, Bruneau, Boise, Silver City, Sun Valley
Interstate 84 Van Oregon naar Idaho
Twin Falls the Perrine Bridge - Shoshone Falls - Twin Falls
Oakley City of Rocks
Bruneau Sand Dunes
Boise City tour
Silver City ghost town
Sun Valley ski resort
more pages Idaho : overzicht en geschiedenis | andere staten | artikelen

~ ~ ~ ~

Interstate 84 : van Oregon naar Idaho

De oregon Interste 84 kruipt over vele lange heuvels naar Idaho. Vóór Baker City is de vallei bezaaid met grote velden, waar duchtig gesproeid wordt. Maar eenmaal voorbij deze stad wordt het terrein meer heuvelachtig en droog. Het landschap wordt helemaal woestijnachtig, en er is geen levende ziel meer te bekennen, noch trouwens enig bouwsel !

Wanneer men de State Line met Idaho oversteekt merkt men onmiddellijk op dat de faciliteiten beter zijn aangelegd en onderhouden. Bijna heel de staat Idaho is één groot agrarisch gebied, een eindeloze reeks van bewerkte akkers, met hier en daar een eenzame boerderij. De huizen en boerderijen zijn er wel goed verzorgd.

Idaho Potatoes !We wilden graag de aardappelvelden zien van de fameuze Idaho potato, de gerenommeerde en grote bakaardappel, die bijzonder smakelijk is met een garnituur van opgeklopte zure room, pijpajuintjes, gemalen kaas en stukjes spek. Een echte lekkernij ! Spijtig genoeg liggen de aardappelvelden niet langs de interstate, maar wel op de hoger gelegen plateau's.

De steden Caldwell, Meridian, Nampa en Boise zijn wel vier verschillende steden, maar ze zijn in de loop van de jaren aaneen gegroeid, zodat men eigenlijk kan spreken van één druk en lang stedelijk lint. Voorbij de hoofdstad Boise is het gedaan met de landbouw, en is er kilometers lang helemaal niets te zien, behalve monotoon uitgestrekte en droge vlakten met prairiegras.

Twin Falls

The Perrine Bridge

Het Visitor Center van Twin Falls ligt juist naast de Perrine Bridge, een hangbrug over de canyon, die 145 m boven het oppervlak van de rivier rijst. Ze werd gebouwd in 1974, en was toen de hoogste brug ter wereld.

Twin Falls : de Perrine Bridge Evel Knievel stuntman

Dit is tevens de plaats waar stuntman Evel Knievel in 1974 met zijn "Skycycle" over de canyon trachtte te springen ! Zijn parachute sprong echter open bij de lancering, maar volgens ooggetuigen geraakte hij nipt op de andere oever, vooraleer zijn parachute hem terug naar beneden trok...

Centennial Park ligt in de diepe canyon van de Snake River, en men geraakt er langs een smal en zeer steil baantje. Het heeft een verzorgde golf course, en het is tevens de vertrekplaats van de "rafting", de afdaling van de woeste rivier met een vlot... De rafting viel de laatste tijd echter wat tegen, want sedert de laatste zes, zeven jaar heerste er een grote droogte in Idaho, en de dam hogerop loost slechts met mondjesmaat het hoognodige water voor de landbouw.

Shoshone Falls & Twin Falls

Dus is er niet enkel weinig water in de rivier, maar tevens weinig of geen water in de twee watervallen die de stad rijk is, Shoshone Falls en Twin Falls. De eerste waterval stond zo goed als droog, en dus reden we maar naar de tweede. We doorkruisten het mooie stadje Twin Falls, en reden langs Falls Avenue, waar alles er vrij recent en zeer verzorgd uitziet. De huizen zijn goed onderhouden, en versierd met bloemen en planten. De grasperken zijn mooi gemaaid, en de vele winkels zien er gezellig uit !

De Twin Falls waterval gaf wel zijn naam aan de stad, maar in 1935 werd er een dam gebouwd, met een hydro-elektrische centrale van 9 Megawatt. In 1995 werd er een tweede centrale bijgebouwd, goed voor 43,5 Megawatt. De watervallen liepen tot vóór 1935 af langs twee kanten van een grote, centraal gelegen rots, en daarom werden ze Twin Falls genoemd, wat ook de naam van het stadje werd. Sedert de bouw van de dam in 1935 loopt het water echter nog enkel langs één kant af. Nochtans heeft men de stad toch maar niet herdoopt in "Single Fall"...

Het zicht op de dam en vooral over de canyon is zeer spectaculair, en zeker de moeite waard. Ongewoon is het feit dat het overtollige water van het kunstmatige meer over de top van de dam afloopt !

Twin Falls 1 Twin Falls 2

Oakley : the City of Rocks

De stad Burley is vrij dynamisch, en aangenaam om doorheen te rijden. Vervolgens bereikt men het stadje Oakley, dat in 1883 werd gesticht. De weg naar "the Rocks" leidt vervolgens langs een hobbelige asfaltbaan, die kaarsrecht naar de bergen trekt, in een dor en woestijnachtig landschap.

Het rijden over dit hobbelige baantje, aan een gezapige 50 miles per uur, was zoiets als het dansen van een St Vitus dans ! Opeens zagen we, in het midden van nergens, een verkeersbord staan met een snelheidsbeperking tot 35 miles. Natuurlijk dachten we meteen aan een grap, en dat het misschien veel goedkoper was om een bord met een snelheidsbeperking te plaatsen dan wel de asfaltbaan te herstellen... Even verder stopte echter de asfaltbaan, en bleef er enkel een verharde grintbaan over ! De ontelbare putten en stenen promoveerden op slag onze St-Vitusdans naar een echte Parkinson, en ons voertuig wipte van links naar rechts...

De grintbaan klom verder de bergen in, zodat we een half uurtje later reeds op 2.100 meter hoogte zaten ! Huizen en farms waren al een heel poosje nergens meer te bespeuren, en we reden doorheen dorre, met prairiegras begroeide heuvels. Overal zagen we loslopend vee, aangezien deze heuvels Open Country schijnen te zijn, en de thuishaven van redelijk grote kudden, die ongestoord overal grazen. Ze dragen wel allemaal een "immatriculatie-plaat" in hun oor...

Uiteindelijk bereikten we het City of Rocks Park. Het landschap is er onwezenlijk, omdat er overal op de heuvels enorme granieten rotsformaties als pilaren uit de grond rijzen. Dit is een landschap dat men eerder in een science fiction film verwacht ! De natuur is er woest en prachtig, en de rust en kalmte is uitzonderlijk, zeker omdat er weinig toeristen komen en slechts een handvol kampeerders. De archi-slechte staat van de weg zal daartoe zeker zijn "steentje" bijdragen...

Oakley : the City of Rocks 1 Oakley : the City of Rocks 2

Bruneau

Highway 78

Langs Highway 78 leidt de weg tussen Hammett en Bruneau langs een prachtig landschap. Men ziet er de woestijn, geflankeerd door welig besproeide felgroene akkers, en doorsneden door de Snake rivier, in een mooi glooiend open terrein, met als achtergrond de bergen van Idaho. Deze weg is uitzonderlijk rustgevend en gewoon heerlijk !

In Idaho vindt men veel Franse plaatsnamen, zelfs al zijn die intussen volledig ver-Engelst. De naam van de stad Boise wordt hier uitgesproken als "boy-zie", maar komt van het Franse woord boisé, wat betekent "bebost". Boise heeft trouwens als bijnaam the city of trees.

Ietwat verder lopen de Malad river en Malad Gorge, en deze werden zo genoemd nadat enkele (Franse) trappers ziek werden (malade) na het eten van een bever... De Britse Hudson's Bay Company die reeds lang vóór de Amerikaanse Louisiana Purchase heel dit gebied controleerde, had trouwens voornamelijk Franse trappers en Indianen als klanten.

Bruneau : Highway 78 - 1 Bruneau : Highway 78 - 2

Bruneau Sand Dunes

In het Visitor Center van de Bruneau Sand Dunes bekeken we een film over deze duinen, die gevormd werden na de catastrofale overstroming van het oeroude Lake Bonneville. Meer dan een miljoen jaar geleden bedekte de binnenzee Lake Bonneville zowat heel noord-Utah en het zuiden van Idaho. Het meer bedekte zo'n 52.000 vierkante kilometers (20,000 sq mi) en was op sommige plaatsen meer dan 300 meter (1000 ft) diep ! Toen het waterpeil van dit meer 14.500 jaar geleden opwaarts werd gestuwd door vulkanische activiteit, brak er een natuurlijke dam nabij hedendaags Pocatello, wat een ware zondvloed tot gevolg had.

De resulterende vloedgolf was tweehonderd maal groter dan het normale debiet van de Snake rivier, en ongeveer vier kubieke kilometer water spoot stroomafwaarts ! Dit volume was zodanig groot, dat zelfs de grote Snake Canyon helemaal overliep. Het meer verloor met deze dijkbreuk zowat twee derde van zijn water, en de rest verdampte in de volgende duizend jaar bijna helemaal ! Daardoor werd het Great Salt Lake Desert gevormd, en bleven er uiteindelijk nog drie meren in Utah over, namelijk Great Salt Lake, Bear Lake en Utah Lake.

het oude lake Bonneville
de Snake rivier

De twee majestueuze duinen Bruneau Sand Dunes bestaan uit cementkleurig zand, en ze rijzen ongeveer 150 meter boven de grond. In het midden is er een trog, waar de twee overheersende windrichtingen op elkaar botsen. Ze werken als een schouw, en houden de plaats zandvrij. In het bassin wordt het zand aangevoerd vanuit de omringende bergen, waar lagen met oude sedimenten zijn bloot gekomen door erosie.

In de jaren 1950 verschenen er midden in deze duinen een paar kleine vijvers, door het stijgen van het peil van het grondwater, na het afdammen van de Snake rivier. Deze vijvers ontwikkelden in de duinen al snel een heel apart eco-systeem, met vele insecten, vissen en allerlei kleine diersoorten. Ook de vegetatie heeft zich aangepast, en men vindt er met bijvoorbeeld riet, midden in de woestijn ! In de jaren 1980 zonk het waterpeil van de vijvers nochtans alarmerend, nadat lokale farmers gebruik begonnen te maken van het grondwater om hun weiden te irrigeren. Mits overpompen van water uit de Snake rivier kan deze boeiende biotoop nochtans behouden blijven.

Het énige minpuntje van het park is misschien dat de weg wel rechtstreeks naar de duinen leidt, maar dat men er niet rond kan rijden om het schouwspel van diverse kanten te bekijken. Het stilstaande water trekt tevens hopen insecten aan, waaronder reusachtige libellen en vraatzuchtige muggen...

Bruneau Sand Dunes 1 Bruneau Sand Dunes 2

Boise

Vóór Boise is er eigenlijk niets te zien langs de autostrade - geen huizen, geen ranches, geen akkers, geen bomen - enkel een dorre, woestijnachtige prairie. Boise heeft een zeer droog klimaat, met slechts elf inch regen per jaar (zowat 28 cm). Maar men recupereert er al het regenwater en sneeuw uit de bergen, en dank zij de waterdammen volstaat dit volume voor de rest van het jaar.

In het centrum van de stad ligt het Julia Davis Park, dat door Thomas Jefferson (de man die de Constitution of the USA schreef) aan de stad werd geschonken, één jaar na de dood van zijn echtgenote. Het park is het startpunt van het treintje van de Boise City Tours. Dit maakt een mooie rondrit doorheen de historische stad, en vele andere uitschieters. Men ziet er twee originele log cabins uit 1860, de Boise University (die gebouwd werd op een vuilnisbelt...), en de enige bibliotheek ter wereld waar op de gevel "LIBRARY !" staat, compleet met een uitroepteken !

In het centrum van de stad vindt men ettelijke historische en mooi gerestaureerde gebouwen. Boise heeft verschillende warmwaterbronnen, die water leveren aan 69° C, waarmee diverse gebouwen en het zwembad verwarmd worden. De stad heeft tevens een eigen boomkwekerij, om dode bomen doorheen te vervangen. Aanvankelijk had Boise slechts twee lokale boomsoorten, en alle andere soorten werden ingevoerd ! Andere bezienswaardigheden zijn de vroegere gevangenis, het Huis van de Baskische gemeenschap (de grootste gemeenschap buiten Spaans Baskenland !), en de mooie Rose Garden.

De toer werd opgeluisterd met anekdotes en de typisch Amerikaanse "puns" of woordspelingen, waar de Amerikanen zo dol op zijn. Zo was er het verhaal van een slechte man, Arty, die zodanig laag gevallen was, dat hij zelfs een moord wou plegen voor slechts één dollar ! Hij vond een klant, ging naar een groentewinkel, en wurgde er drie vrouwen. De dag nadien stond er met grote letters in de krant : Arty chokes Three for a Dollar in the Foodstore... (Artichokes - drie voor één dollar in de groentewinkel...).

Boise : city Tour 1 Boise : city Tour 2
   
Boise : Library !
Boise : city Tour 4

Murphy : Silver City

Het piepkleine dorpje Murphy is de toegangspoort naar Silver City, the Queen of Idaho Ghost Towns ! In de Upper War Eagle Mountain werd tussen 1864 en 1875 méér goud en zilver gevonden dan in de hele Klondike, bij Virginia City in de staat Nevada! Er werden zodanig veel claims gestolen en heuse oorlogen uitgevochten tussen de mijnwerkers, dat in 1868 de gouverneur uiteindelijk troepen moest sturen vanuit Fort Boise om de orde te herstellen. Na 1875 werd er echter geen goud meer gevonden, en het stadje deemsterde gewoon weg. Verscheidene banken uit San Francisco gingen trouwens over kop, doordat ze verdere opzoekingen bleven financieren, in de hoop een nieuwe Bonanza te vinden.

Van Murphy blijven er nog een dikke 28 miles af te leggen in de bergen, want Silver City ligt op een hoogte van 1.850 meter, midden in een woestenij ! Er is geen levende ziel te bespeuren, en men heeft het gevoel alleen op de wereld te zijn, want zelfs de cell phone laat het afweten... Het eerste gedeelte van de weg is een asfaltbaantje, dat slechts vrij geleidelijk klimt. Maar na acht kilometer gaat het over in een hobbelig grintbaantje, dat vervaarlijk slingert, en woest op en neer gaat langs de bergflank, met een steile afgrond er naast... Na een paar uitschuivers gaven we voorzichtigheidshalve maar liever onze expeditie op, en keerden op onze schreden terug. Wat wil zeggen dat we een heel stuk moesten achteruit rijden, aangezien het baantje te smal is om te kunnen omkeren... Voor deze uitstap heeft men beslist een ruige 4x4 terreinwagen nodig ! Geen wonder dat deze stad een ghost town is geworden, niemand kan er geraken...

Op zijn hoogtepunt telde het stadje 5.000 inwoners, en nu nog staan er nog méér dan zeventig rustieke en originele gebouwen. Deze omvatten het gerechtsgebouw, de tempel van de Vrijmetselaars, het Joss House (een speelzaal), een hotel, een school en vele huizen.

Murphy : Silver City 1 Murphy : Silver City 2
   
Murphy : Silver City 3 Murphy : Silver City 4

Sun Valley : wintersport

Highway 93 is een scenic byway, die noordelijk doorheen de bergen van Idaho loopt. Bovendien loopt deze baan langs het bekende wintersport-oord Sun Valley. Het is helaas wel wat moeilijk te bereiken met een fifth wheel in touw...

De wintersportplaats Sun Valley dankt zijn ontstaan aan Averell Harriman, zoon van de spoorweg-baron E. H. Harriman. Als eigenaar van de Union Pacific Railroad, stuurde hij in 1935 graaf Felix Schaffgotsch op pad, op zoek naar de perfecte plaats om een Amerikaans wintersport-oord te bouwen, dat kon wedijveren met de magische atmosfeer van de grote Zwitserse en Oostenrijkse ski-oorden. De graaf bezocht vele dorpen in de Rocky Mountains, waarvan vele later trouwens zouden uitgroeien tot bekende stations, maar hij vond er geen die voldeden aan zijn zeer strenge eisen. Tenslotte hoorde hij spreken over Ketchum, een oud mijnstadje in Idaho.

Hij bezocht het stadje en was zó enthousiast, dat hij stante pede een telegram zond naar zijn werkgever. Harriman kwam meteen ter plaatse, en kocht op enkele dagen zo'n 1.700 hectaren grond. Op zeven maanden tijd bouwde hij er een luxe-hotel met uitstekende service, een gesloten zwembad, een verfijnde keuken, en dansavonden met een orkest !

Sun Valley opende zijn deuren in de winter van 1936, en was meteen een succes, mede door de immense kennissenkring van Harriman. Men zag er Europese adel, naast Hollywood sterren zoals Clark Gable, Errol Flynn, Bing Crosby en Gary Cooper, zodat hun Public Relations zeker geen probleem meer had om ook de "gewone" toerist aan te trekken... In 1977 werd Sun Valley gekocht door self made tycoon R. Earl Holding. Deze friste het geheel weer op, en bouwde er bijkomende lodges.

Sun Valley : wintersport 1 Sun Valley : wintersport 2

~ ~ ~ ~