CALIFORNIA : bezienswaardigheden - deel 4

Blythe, Death Valley, Lake Tahoe, Three Rivers, Shasta, Burney
deel 1 Interstate 15 van Las Vegas naar Los Angeles
  San Diego Balboa Park - Zoo - Wild Animal Park - City Tour - Sea World
     
deel 2 Los Angeles Knott's Berry Farm - Crystal Palace - Beverley Hills - Hollywood - Bel-Air - Malibu - Universal Studios
  Solvang Danish Village - Spanish Mission Sta Ines
  Santa Barbara Spanish Mission Sta Barbara
  Santa Nella Route 1 (Pacific scenic byway)
     
deel 3 San Simeon Randolph Hearst Castle
  El Portal Yosemite Park
  San Francisco Cable Tram - Chinatown - City Tour
     
deel 4 Blythe Blythe Intaglios
  Death Valley National Park
  Lake Tahoe Lake Tahoe
  Three Rivers Sequoia Park & Forest
  Shasta Shasta Lake, Mount & Dam
  Burney Burney Falls
     
more pages   California : overzicht en geschiedenis | andere staten | artikelen

~ ~ ~ ~

Blythe : Intaglios

Vanuit Quartzsite, AZ kan men op excursie gaan naar Blythe, California. Een 15-tal miles ten noorden van deze stad liggen namelijk de Blythe Intaglios, prehistorische figuren die rond 2.000 jaar oud zijn ! In Blythe sloegen we af naar highway 95 north, en reden verder langs een niet al te goed onderhouden baan. We zagen onderweg veel grote groene akkers, en konden ons een idee vormen over het enorme volume water dat hier dagelijks verbruikt wordt in diverse kanalen, grachtjes en beekjes, om al deze akkers te bevloeien !

Blythe : IntagliosWe zagen een plaatje met "Blythe Intaglios", en een klein veldwegje leidde naar links. Dit was echter een archi-slecht zandbaantje, dat ons naar een volledig leeg en desolaat landschap bracht. Het leidde steeds verder naar een heuvelkam, maar er was geen spoor van de Intaglio's, noch enige verdere aanwijzing waar ze lagen ! Het baantje werd uiteindelijk zó slecht, dat we te voet verder liepen om te zien of het mogelijk was om nog te rijden...

Uiteindelijk werden we gedwongen onze zoektocht af te breken, en we keerden onverrichterzake en teleurgesteld terug naar de hoofdweg. En zie, onderweg zag ik een minuscuul plaatje met de fameuze figuren...

In totaal zouden er zes figuren zijn, uitgekrabd in de woestijnbodem door verwijdering van het zand er rond. Volgens het plaatje lagen pal vóór ons twee figuren, een menselijke en een dierlijke figuur. We keken ons de ogen uit de kop, maar konden die verdraaide dingen toch niet uit de rest van het woestijnlandschap halen...

Het troostte ons enigszins te vernemen dat wij blijkbaar niet de enigen waren om de Intaglio's volledig te missen, want ze werden slechts in 1932 en per ongeluk ontdekt door een laagvliegende piloot... Deze onzichtbare Blythe attractie is dan ook eerder om te Blythen...

Death Valley

Vanuit Las Vegas is een dagtrip mogelijk naar Death Valley. Onderweg kwamen we doorheen het stadje Pahrump, dat een wat opmerkelijke naam heeft. Wij stelden ons kinderlijk voor waar deze onomatopee wel vandaan zou kunnen komen (afgezien natuurlijk van zijn Indiaanse origine)... Mijn duurbare eega vond hiervoor natuurlijk de meest "voor de hand liggende" verklaring ! Regelmatig rijdt men hier over een Cattle Guard, een speciaal metalen hek dat in het wegdek dwars over de baan ligt, en dat verhindert dat loslopend vee er over wandelt. De spaken staan namelijk te ver uiteen voor hun hoeven. Wel, telkens als we met onze truck over zo'n ding reden, veroorzaakten de voor- en achterwielen het geluid van Pah-rump ! Wat zouden we doen zonder de vruchtbare verbeelding van deze dames...

In Pahrump namen wij SR 372, die ons over de State Line met California bracht, en nadien van naam veranderde in SR 178. Vervolgens bereikt men het dorp Shoshone, het begin van Death Valley National Park. Al is het slechts een klein dorpje, midden in de woestijn, heeft het toch een Visitors Center. Wij neusden door de documentatie en vonden een kaart van het park, alsmede een "echte valse" Sheriff-ster als aandenken...

Vervolgens rijdt men nog zo'n 70 kilometer doorheen de woestijn, vooraleer men de Badwater area bereikt, die met 85 meter onder de zeespiegel het diepste punt op het Westerse halfrond is ! Het park heeft een oppervlakte van méér dan 1.330.000 hectaren, en de gemiddelde temperatuur in deze vallei bedraagt in de maand Juli méér dan 40°...

Death Valley 1 Death Valley 2

De bodem van deze vallei is uitgestrekte zoutvlakte, het stoffelijk overschot van een meer dat méér dan 2.000 jaar geleden uitdroogde. Vanuit de verte geeft het witte oppervlak echter de indruk van een groot meer. De hele vallei is omsloten door vrij hoge bergkammen, en het landschap is er surrealistisch, want door het hoge zoutgehalte groeit er helemaal niets. Er zijn geen bacteria, en dus geen planten, geen insecten en geen dieren ! De geologische invloed van de beweging van de tektonische platen veroorzaakte de bergkammen. De vallei vertoont tevens de gevolgen van het uiteendrijven van de bergen, wat de bodem van de vallei nog meer deed zakken, en een massieve vulkanische explosie, die 3.000 jaar geleden plaatsvond.

Men vindt op de lege vlakte de opmerkelijke walking rocks, die zich ogenschijnlijk zelf over de grond verplaatsen, en nog enige overblijfselen van de oude zoutwinning installaties.

Death Valley 3 : Walking Rocks Death Valley 4 : zoutwinning

Onderweg stopten we regelmatig om foto's te nemen van het landschap. Een interessante rit is de Artists Drive, een 14 kilometer lange éénrichtingsweg, die door een betoverend landschap klimt van vulkanische en sedimentaire heuvels, in alle mogelijke en denkbare kleuren. Deze drive heeft beslist zijn naam niet gestolen !

We reden verder naar Furnace Creek, waar het Visitors Center ligt. We vonden er documentatie en keken er naar een filmpje, dat spijtig genoeg niet zo denderend goed was gefotografeerd. Nadien reden we naar Zabriskie Point. Dit is met zijn veelkleurige heuvels één van de meest bezochte vergezichten van het park !

Een volgende klepper van formaat is Dante's View. Dit viewpoint trekt wel wat minder toeristen, omdat het vrij afgelegen is, en een 30-kilometer lange klim noodzaakt, van 300 m tot 1.669 m hoogte. De laatste 400 meter van deze trip klimt trouwens zeer steil, met een helling van 15 %... Op de top van Dante's View is het zo'n 1.754 meter hoger, en gemiddeld 14°C kouder dan in Badwater. Het vergezicht is gewoon énig, en men kan er de hele vallei bewonderen. Toeristen blijven dan ook urenlang naar dit magnifieke panorama kijken !

Death Valley 5 : Point Zabriskie Death Valley 6 : Point Zabriskie
   
Death Valley 7 : Point Zabriskie Death Valley 8 : Dante's View

Lake Tahoe : Nevada / California

Lake Tahoe 1

Lake Tahoe is het hoogste meer in de USA, op een hoogte van 1.900 m ! Het meet ongeveer 35 op 19 kilometer, en heeft een maximale diepte van 500 meter. De zon verdampt elke dag zo'n 1,4 miljoen ton water, wat het niveau slechts 2,5 mm vermindert. Het meer bevriest nooit, zelfs niet tijdens de strengste winters, door de onophoudelijke beweging van water van de bodem naar het oppervlak.

In de jaren 1900 was bijna al het land rond het meer eigendom van enkele rijke families, maar nu is het opgedeeld in ontelbare stukjes. Huizen werden gebouwd naast, over en onder elkaar, om toch maar maximale inkomsten te bekomen van elke mogelijke centimeter...

In Carson City namen we highway 50, die bochtig en vrij steil klimt, maar tevens een Scenic Route is. We kropen over de Spooner Summit, die topt op 2.180 m, en daalden langs de andere kant af naar Lake Tahoe. Onderweg stopten we aan een View Point, waar we magnifieke foto's konden nemen van het meer in al zijn glorie. De bedoeling was rond het hele meer te rijden, en onderweg alle badstadjes te bekijken.

Lake Tahoe 2 Lake Tahoe 3

Het eerste stadje, South Lake Tahoe City, telt verschillende grote hotels met casino, waaronder Caesar's, Cal-Neva, Horizon, Harrah's, Harvey's, Tahoe Biltmore, enz. De drukte was immens, precies een badstad in vol seizoen, en men kon op de koppen lopen ! Het verkeer op de baan vorderde slechts stapvoets, en over de tien miles tot aan de California State Line zetten wij welgeteld anderhalf uur...

We konden zelfs niet even stoppen aan Inspiration Point Vista, waar men nochtans mooie foto's kan nemen van de Emerald Bay, een prachtige inham ! Lake Tahoe zelf ligt voor twee derde in California, en één derde in Nevada. De meeste wagens hadden Californische autoplaten, en deze gokstad leeft derhalve blijkbaar méér van Californische toeristen dan van de lokale bewoners...

We reden verder door Meeks Bay en Chamber's Landing, waar de hoofdbrok van de activiteiten watersporten zijn, maar het was volledig onmogelijk ergens te stoppen of parkeren. Voorbij Tahoe Park komen de grotere villa's aan de beurt, vlak nabij Tahoe City. Nog een wetenswaardigheid over de watertoevoer van Lake Tahoe. De Truckee River is de enige rivier die Lake Tahoe afwatert, terwijl er anderzijds 63 andere rivieren in uitkomen ! Het water van Lake Tahoe mondt nochtans niet uit in de oceaan, maar wel in Pyramid Lake in Nevada.

*** Lees tevens over Lake Tahoe in Nevada !

Three Rivers : Sequoia National Park

Het stadje Three Rivers is het portaal naar het Sequoia National Park. Hier is men in de aanloop van het Sierra Nevada gebergte, en de weg wordt bochtig en steil. Voorbij het Visitor Center klimt het verder naar het Giant Forest Museum, dat op 1.954 m hoogte ligt. Men vindt er interessante gegevens over de gigantische Sequoia bomen en de geschiedenis van het park, dat in 1890 gesticht werd als tweede Nationaal Park.

We bezochten de General Sherman Tree, de meest volumineuze Sequoia ter wereld, die een buitengewone 1.250 ton zwaar is, en hiermee de grootste levende entiteit ter wereld... De Sequoiadendron Giganteum is niet te verwarren met de Sequoiadendron Sempervirens, die een heel stuk kleiner is en aan de Californische kust groeit.

De Sequoia bomen worden zo'n 2.000 tot 4.000 jaar oud, groeien tot een fenomenale honderd meter hoogte, en de grote exemplaren halen maar eventjes zo'n twaalf meter doormeter ! Hun bast is extra-resistent tegen fungus, mossen, vogels en zelfs bosbranden, wegens de grote hoeveelheid tannine en hun sterke groei. Sterker nog, hun zaadjes ontwikkelen zich pas nadat ze opengespat zijn door een bosbrand !

Het Lodgepole Visitor Center ligt op 2.100 meter hoogte, en een wandeling wordt daar al snel vermoeiend door de grote hoogte. Deze Lodge-Pole is eerder een herberg en campground voor toeristen, dan wel een informatiecentrum voor dagjesmensen.

Sequoia National Park 1 Sequoia National Park 3
Sequoia National Park 2

De volgende halte is de Grant Cove met de befaamde General Grant Tree en Robert E. Lee Tree. Deze namen dateren van de Amerikaanse Burgeroorlog, toen het in de mode was om de helden in de bloemetjes te zetten. De General Grant Tree is ook gekend als the Christmas Tree of the American nation, en wordt elke Kerstmis volledig versierd. Ik vond echter dat de Robert E. Lee nochtans mooier is en voller in de kruin. Het grootste nadeel van deze prachtige bomen is de stijve nek die men onvermijdelijk oploopt, als men tracht ze van de voet tot in de kruin te bewonderen...

Shasta : dam, meer en berg

Shasta Dam

Shasta : Dam en  Meer 1Shasta Dam is één van de grootste waterdammen ter wereld, en tevens een sleutelstuk van het California Central Valley Project, dat heel de centrale vallei van het levensbelangrijke water voorziet. De dam zelf bevat zo'n twaalf miljoen ton beton, genoeg om een voetpad aan te leggen rond de hele aardbol, van één meter breed en tien centimeter dik...

De dam is zo'n 270 m dik aan de basis, negen meter dik aan de top, hij genereert 675 Megawatt elektriciteit, en levert alle water voor de landbouw en de steden !

De bouw van het kunstwerk duurde van 1938 tot 1945, en het temde drie rivieren (Pit, McCloud en Sacramento), die elk jaar voor miljoenen dollars schade aanrichtten bij overstromingen.

Aan het Vista Point zagen we een grandioos panorama over de dam en het meer, en we namen er vele foto's. De dam kan te voet bezocht worden tot aan de oevers, maar het is verboden om er over te rijden. De security is er heel zichtbaar, een gevolg van de terroristische aanslagen.

Shasta Meer

De dam creëerde Shasta Lake, met een oppervlakte van 12.000 hectaren en bijna 600 kilometer kustlijn. Het meer wordt tevens recreatief gebruikt voor allerhande watersporten, zoals zwemmen, varen, zeilen en waterskiën. Het is tevens een gegeerd oord voor camping en vissen. Bay Bridge Resort is een Marina langsheen het meer, waar naast privé-boten ook ettelijke Houseboats liggen, die kunnen gehuurd worden per dag of per week.

Het departement van de Sheriff is zeker interessant. Ze hebben een stuk of acht speedboten, en toen ik vroeg waarom dit nodig was, antwoordde de sheriff dat er dikwijls problemen waren met weerbarstige toeristen, waarvan er velen dronken zijn op hun boot...

Shasta Berg

In Mount Shasta, dat op een hoogte van 1.220 meter ligt, is er een Visitor Center. Het is tevens de start voor de verkenning van Mount Shasta, langs de scenic Mountain drive. Deze baan klimt gestaag, en onderweg stopten we op een Vista Point, op net geen 1.800 meter, voor een mooi overzicht van de vallei. We vervolgden naar Bunny Flat op 2.120 meter, dat tevens het einde van de weg is. Bunny Flat is enkel een tussenstation, waar wandelaars zich klaarmaken voor hun mountain trip.

Shasta : Berg 2Deze weg is enkel voorbehouden voor wandelaars en bergbeklimmers. Er zijn vele liefhebbers, die de resterende 9,5 kilometer naar de top van de berg, en het 2.100 meter hoogteverschil willen afleggen ! Een geoefende beklimmer zet er minstens tien uur over, en de afdaling duurt vier tot vijf uur.

De Mountain Rangers raden de klimmers dan ook aan de beklimming in twee dagen af te leggen, en onderweg te kamperen, ook al om geleidelijk te wennen aan het hoogte- en drukverschil. Mount Shasta rijst namelijk een statige 4.300 meter hoog !

Een ietwat bijzondere nota. Aangezien er zoveel amateur-beklimmers en wandelaars opdagen, werd het probleem van de grote hoeveelheid menselijke uitwerpselen op of rond de weg bijzonder pijnlijk, en zeker niet ecologisch. Hiervoor werd speciaal een "Human Waste Collecting System" uitgedokterd. De wandelaars krijgen gratis een plastieken zakje mee, waarin zij hun "restwaarden" kunnen deponeren, en dit na de afdaling in een speciale container kan gedropt worden. Mijn eega vond natuurlijk meteen de passende Vlaamse vertaling voor deze ronkende titel : een Kak-zak...

Burney Falls

Burney Falls State Park werd door president Teddy Roosevelt ooit "het achtste wereldwonder" genoemd. Het park is een recreatief park dat misschien niet zo groot is, maar het opmerkelijke aan de waterval zijn de vele opeenvolgende lagen lava. Op sommige plaatsen stroomt de rivier over het basalt, en aangezien dit gesteente half poreus is, verdwijnt de stroom soms ineens, om wat verder weer te verschijnen !

De zeer mooie waterval van veertig meter hoog is misschien niet zo imposant, maar dagelijks stort er zo'n 380 miljoen liter water neer ! Ze is uiterst schilderachtig, mooi begroeid en bedekt met mossen. Het zicht van het water dat over en uit de rotsen stroomt, en van tussen de lava-lagen neerstort, is zeker zeer spectaculair. Het meer van Burney Falls staat volledig in het teken van recreatie.

Burney Falls 1 Burney Falls 2

~ ~ ~ ~