QUEBEC : bezienswaardigheden - deel 2

Ile d'Orleans, Quebec, Riviere-du-Loup
deel 1 Beloeil Chocolaterie Belge
  Montreal City Tour
  TC-40 Van Montreal naar Québec - St Louis du Ha ! Ha !
  Beaupré Basilique Ste-Anne-de-Beaupré
  Montmorency les Chutes de Montmorency
     
deel 2 Ile d'Orléans the best French Fries west of Belgium...
  Quebec City Tour
  T-C 20 Van Québec naar Rivière-du-Loup
  Rivière-du-Loup Walvissen bekijken !
     
artikelen   La Nouvelle France | the French and Indian War
more pages   Quebec : overzicht en geschiedenis | andere provincies | artikelen

~ ~ ~ ~

Ile d'Orléans

L'île d'Orléans is een eiland, in het midden van de rivier St-Laurent gelegen.

Volgens onze documentatie was er een boerderij, waar men bizons kweekt. We deden de volledige toer van het eiland, maar vonden nergens bizons...

Wat we wel vonden was een frituur, met het mooie opschrift : Les meilleures frites à l'ouest de la Belgique...! En ze waren dan nog vrij behoorlijk ook...

Het mooiste gedeelte van het eiland is beslist de kant naar het noordoosten, waar men een prachtig zicht heeft over de enorme breedte van de rivier.

Les meilleures frites à l'ouest de la Belgique...!

Québec : city tour

Québec City is niet zo erg groot en bovendien op de top van een berg gebouwd, zodat alle hoofdbanen oost-west lopen langs de kam. De buitenkant van de stad is residentieel met moderne woningen en flatgebouwen. Het oude en ommuurde gedeelte, le Vieux-Québec, is de enige overblijvende Ville Fortifiée op het Amerikaans continent !

le Vieux-Québec

De stad is beschermd door formidabele wallen, die nochtans geen fluit geholpen hebben toen de Engelsen net buiten de stad, op de Champ de Bataille, het Franse leger tot moes klopten... Het is nu een mooi park geworden.

Binnen de muren is het een toeristische drukte van je welste, waar men op de koppen kan lopen. Smalle pittoreske straatjes en de éne boetiek naast de andere, hotelletjes, restaurants, mooi gerestaureerde woningen, en natuurlijk de onvermijdelijke monumenten tot meerdere eer en glorie van de krijgshaftige overwinnaars...

Het centrum van de oude stad is nochtans vrij klein, en men is dus snel uitgewandeld.

Een echte verborgen schat is la Chapelle du Bon-Pasteur (1866) in la rue de la Chèvrotière. Deze kapel werd gebouwd in een klooster. Er zijn reeds lang geen zusterkens meer, en ook het klooster staat leeg, maar de kapel is er nog steeds... Men moet het echter weten, want de kapel bevindt zich op de eerste verdieping, en ze is nergens aangeduid.

Chapelle du Bon-Pasteur 1 Chapelle du Bon-Pasteur 2 Chapelle du Bon-Pasteur 3

Het is er licht, warm (een mooie houten vloer, geen steen !), en perfect onderhouden. Ze heeft een barok interieur, en de constructie is zeer uitzonderlijk met drie verdiepingen. Er is een absoluut prachtig hoofdaltaar en twee zijbeuken. De steenwerken, de lichte beschildering, en het goudschilderwerk maken het geheel een ware lust voor het oog. Uitzonderlijk mooi !

Men wandelt verder langs La Grande Allée naar le Château Frontenac, een enorm kasteel in het centrum, juist langs de rivier.

Blijkt dan dat dit gebouw geen kasteel, maar in feite een sjiek hotel is, gebouwd rond 1920 in de romantische stijl van die tijd...

Langsheen de oever van de rivier werd een mooie houten promenade gebouwd, waarop allerlei activiteiten plaatsvinden. Men vindt er allerlei terrasjes, café's, restaurants en hotels.

Château Frontenac 1
   
Château Frontenac 2 Château Frontenac 3
   
Château Frontenac 4 Château Frontenac 5

TC-20 : van Québec naar Rivière-du-Loup

Tijdens ons ontbijt leuterde radio Québec volop, natuurlijk in het Frans. Naargelang het patois van de leuteraar is de tekst ofwel verstaanbaar, net iets minder verstaanbaar, of compleet onverstaanbaar... Daarvoor zouden ze beter ondertitels op de radio uitvinden...

Men dient wel een onderscheid te maken tussen "la Province de Québec" en de rest van Canada. In Québec bestaat er al jaren een sterke afscheidingsbeweging, gewoon omdat de mentaliteit er drastisch verschilt van de rest van de natie. De Québecquois zijn de énigen die hun provincie notre Nation noemen in plaats van notre Province, daar waar de andere provincies deze naam reserveren voor heel Canada !

Rivière-du-Loup ligt zo'n 200 kilometer verder naar het noorden, en op de wereldbol gezien, zit men hier ongeveer op dezelfde breedtegraad als Denemarken. Het landschap verandert terug in mooie en grote weiden, als wiegende zeeën. Het is er minder druk, en opmerkelijk is dat de uitgestrekte bebossing overwegend uit naaldbomen bestaat, in plaats van uit loofbomen.

Soms ziet men de St-Laurent rivier (of St Lawrence...) op de linkerzijde van TransCanadienne 20 liggen, en op deze plaats is ze ongeveer dertig kilometer breed ! Men komt ook meer en meer in de uitlopers van het Appalachen gebergte terecht, met reeds vrij indrukwekkende pieken links en rechts. Zeer mooie landschappen !

Rivière-du-Loup : walvissen bekijken !

Rivière-du-Loup is een mooi en goed onderhouden stadje. Van op de oever van de rivier heeft men prachtige vista's in de namiddagzon. In het plaatselijke Visitors Center krijgt men uitgebreid uitleg over walvissen-excursies, en kan men tevens meteen de tocht reserveren. We kregen de goede raad een dikke pull en een anorak aan te trekken, en kregen er tevens een typisch Canadese uitdrukking bij ; "et prenez aussi vos mites" (handschoenen) !...

Rivière-du-Loup 1 Rivière-du-Loup : walvissen 2

Om 09.00u vertrekt de toer, voor een duur van drie en een half uur. Men vaart een uurtje noordwaarts en bereikt bijna de overkant van de St Laurent rivier, waar de monding van de Saguenay rivier uitkomt. De St Laurent rivier is hier zo'n veertig kilometer breed, en meer naar het noorden verbreedt dat tot honderd kilometer !

De meeste toeristen zijn goed voorzien qua kledij, maar sommigen verschijnen gewoon met een lichte T-shirt. Enkele regendruppels, samen met de koude zeewind, vegen deze toeristen gewoonlijk snel weg van het bovendek...

In het zeewater ziet men vele strepen met zeewier en afval, wat veroorzaakt wordt door de sterke stromingen. Deze zijn dan weer het gevolg van het bodemreliëf, de wind, het aanvloeien in het zeewater van zoet water van de Saguenay-rivier, en tenslotte van de getijden van de oceaan. Al deze invloeden maken deze wateren plaatselijk zeer gevaarlijk, met verraderlijke draaikolken. Men ziet tevens duidelijk het verschil tussen het zilte zeewater van de St Laurent (met ribbeltjes op het watervlak), en het zoete water van de Saguenay rivier. Waar deze twee bijeenkomen, zit er veel voedsel en vis uit de twee verschillende milieu's, en dat trekt de walvissen aan. De diepte van de rivierbodem varieert plaatselijk van 30 tot 300 meter.

Onderweg zagen we reeds een paar kleine grijze robben. We vaarden naar een groepje andere boten toe, waarvan de kapiteins mekaar verwittigen als er een walvis gesignaleerd wordt. Na een half uurtje zagen we een Beluga (ik dacht dat dit kaviaar was...), een walvis van een meter of vier, en zo'n 1.000 kg zwaar. De uitleg aan boord werd uitstekend gegeven door een marine-bioloog, die gewoon goochelde met namen, getallen en interessante gegevens. Hij vertelde ons dat de naam Beluga eigenlijk Russisch is voor wit !

Rivière-du-Loup : walvissen 3
Rivière-du-Loup : walvissen 4

Verder zagen we verschillende petit Rorqual of Minke walvis, een beestje van acht meter en "slechts" acht ton zwaar. Tenslotte zagen we tevens een koppel Rorqual à bosse (humpback of Vinvis), zo'n 22 meter lang en vijftig ton zwaar ! Deze knapen zijn zó lang, dat ze even met de staart boven het wateroppervlak wapperen, wanneer ze beginnen aan hun duik voor voedsel. Ze blijven zo'n tien minuten beneden, en komen weer naar boven om adem te happen. Daarbij persen ze eerst de oude lucht naar buiten, wat de klassieke "rookpluim" produceert. Walvissen zijn namelijk zoogdieren en hebben geen kieuwen om onder water te ademen.

De grootste walvis, de blauwe vinvis (of cachalot), met zo'n dertig meter lengte en een gewicht tot 130 ton, hebben wij helaas niet gezien. De bioloog wist ons nochtans veel interessante weetjes te vertellen. Zo weet men dat een walvis gemakkelijk 300 meter diep kan duiken, maar er zijn reeds experimenten geweest waarbij een dieptemeter bevestigd werd op de rug van een cachalot, en deze meter werd door de waterdruk verpletterd op 3.000 meter diepte...

De reden waarom een walvis op zulke diepte niet gewoon wordt platgedrukt door de waterdruk, is omdat dat hij geen zuurstof in zijn longen houdt. Integendeel, het dier ledigt zijn longen en drukt ze plat zodat ze niets meer bevatten, maar het slaat wel enorm veel zuurstof op in de hemoglobine van zijn bloed. Daardoor kan de cachalot wel negentig minuten onder water kan blijven ! En daarom ook is het vlees van een walvis quasi zwart.

Op de terugweg kregen we nog meer interessante uitleg over de voeding van de walvissen, een voorbeeldje van baleinen (waarvan de walvis er wel 500 in de mond heeft), en van hun seksueel leven. De dames waren absoluut gefascineerd door de wel drie meter lange penis van het mannetje, maar de bevruchting zelf duurt hooguit 15 seconden, wat dan net weer iets minder interessant klonk...

Wanneer het baby walvisje geboren wordt - met de staart eerst, anders verdrinkt het ! - zwemt de moeder er onder en duwt het voorzichtig naar de oppervlakte. De baby voelt namelijk geen verschil tussen het zeewater en het vruchtwater, en het weet nog niet dat het voortaan zelf moet ademen. Onmiddellijk daarna volgt de eerste voeding. Mama Walvis heeft twee formidabele borsten, met een inhoud van zo'n veertig liter elk !

Aangezien de lactatie onder water gebeurt, heeft ze er bovendien een sterke sluitspier omheen. De baby zuigt niet, maar de moeder spuit onder hoge druk een grote hoeveelheid melk in zijn mond ! Dit systeem is echter niet erg efficiënt, want door het water gaat er veel verloren. Daarom kan de moeder trouwens slechts één jong voeden, en van de zeldzame tweeling moet er helaas één verhongeren. Het is noodzakelijk om de baby zo snel mogelijk dik en vet te mesten, want hij moet goed geïsoleerd zijn voor de trek naar koudere wateren.

Foto's nemen van duikende walvissen is zeker niet evident ! Tegen dat de walvis gezien werd, de camera correct gefocust en perfect belicht, is de walvis doorgaans al wel twee keren opnieuw gedoken...

~ ~ ~ ~