VIRGINIA CITY in Montana

~ ~ ~ ~

De opkomst...

Op 26 mei 1863 vonden een groep goudzoekers enkele nuggets in Alder Gulch. Het nieuws van de vondst verspreidde zich onmiddellijk als een lopend vuurtje, en nog geen 2 maanden later waren de heuvels bedekt met tenten en blokhutten.

Op dat ogenblik maakte de streek nog deel uit van het Idaho Territory. In 1864 werd de tentenstad Virginia City genoemd, en zat het grootste deel van de bevolking van Montana in deze heuvels. Virginia City was het grootste van de 9 mijnwerkerskampen. Het lag verspreid over 20 kilometers, maar werd wel meteen tot hoofdstad van het nieuwe Montana territory uitgeroepen, zij het met slechts 5.000 inwoners!

De reden van deze (voor éénmaal...) uiterst snelle politieke besluitvorming lag voor de hand. De burgeroorlog was volop aan de gang, en alle inkomsten waren meer dan welkom. Het gebrek aan enige officiële bestuursmacht en de immense waarde van de goudvondsten leidde onmiddellijk tot volslagen wetteloosheid en losbandigheid. Moorden en overvallen op de goudtransporten waren schering en inslag, en de criminaliteit liep de spuigaten uit.

In januari 1864 werden dan ook Montana's Vigilantes opgericht, een groep vrijwilligers die de wet in eigen hand namen. Op één maand tijd hingen ze twee dozijn mannen op, waaronder de beruchte sheriff Henry Plummer, die méér dan 100 doden op zijn actief had.

Tijdens drie tumultueuze jaren werd, omgerekend naar de hedendaagse waarde, voor meer dan 3 miljard dollar goud bovengehaald! Dit was zonder twijfel de grootste goudvondst ter wereld, die zelfs de Bonanza in de gelijknamige stad Virginia City in Nevada in de schaduw stelde.

...en ondergang van Virginia City

In 1866 verminderden de goudvondsten echter drastisch, en geleidelijk aan verdwenen ook de bewoners. In 1875 werd Montana's hoofdstad overgebracht naar de stad Helena, en in 1881 verkoos de Northern-Union Pacific spoorweg de stad Butte als station.

Virginia City geraakte van langsom meer geïsoleerd. In zijn glorietijd telde het zo'n 1.000 woningen, waar er nu nog 237 van overblijven. In 1880 was het mooie liedje helemaal uit, en enkel grotere mijnen bleven over om verder naar goud te zoeken. Hierbij werd het hele landschap grondig verwoest door het continu dynamiteren, en het afschuwelijke systeem van hydraulisch graven.

Deze procedure betekent dat hele heuvels worden weggespoten met water onder zeer hoge druk, en enorme hopen slijk en afval bedekken gaandeweg vroegere vindplaatsen. De bedrijven kuisten nooit de gronden op, want daar was geen winst mee te maken. Naderhand ziet het landschap er gewoon verschrikkelijk uit, net alsof het gebombardeerd werd!

Virginia City 1 Virginia City 2

Ghost Town

In 1942 verklaarde de federale regering dat het goudzoeken een niet-essentiële activiteit werd, wat betekende dat er geen dynamiet meer mocht aangewend worden, tenzij voor oorlogsactiviteiten. Meteen viel het doek over Virginia City. Van de 9 mijnwerkerskampen bleef enkel nog een schim van Virginia City over, maar de andere werden volledige Ghost Towns.

In 1944 bezochten de steenrijke Charles en Sue Bovey het stadje Virginia City. Zij kochten het ene na het andere gebouw op, herstelden de meeste bouwvallige huizen en bouwden er zelfs nieuwe bij met oude materialen. Nadien richtten ze ook hun aandacht op het zusterstadje Nevada City. Hier voerden ze tientallen oude gebouwen in, die ze elders in de staat aankochten.

In 1961 werden de stadjes als Historic Landmark aangeduid, en in 1997 kocht de staat alle eigendommen van de familie Bovey over.

Nevada City 1 Nevada City 2

~ ~ ~ ~